sábado, maio 04, 2019

O REI E O PEÓN [+10 anos]


Resultado de imagen para chess pawn and king

   O rei chantouse perante o peón.
   – Algún desexo antes de morreres? –preguntou o rei.
   – Só quero ser humano uns segundos.
   O rei sorriu. Pensou que o peón era un estúpido.
   – Outorgado.
  De repente, o peón era un neno e o rei era un home adulto. Sen hesitar, o neno deu un puntapé ao rei na canela. O rei caeu o chan e retorceuse de dores. Axiña, o neno e o rei tornaron a ser figuras de xadrez.
   Só daquela, o mestre Pelakov decatouse que o seu rei caera no tabuleiro e que o peón, inexplicabelmente, provocara o xaque mate.

© Frantz Ferentz, 2019

quinta-feira, maio 02, 2019

O ESCRITOR DE HISTORIAS FANTÁSTICAS [+8 anos]


Resultado de imagen para writer and typewriter

O escritor, todo concentrado, pensaba nunha historia acerca de seres fantásticos. Tiña necesidade de a escribir. De repente, sentiu uns pasos polo corredor e ruídos polos recantos máis profundos da casa. Berrou:
– Non quero distraccións!
Daquela, un trasno que penduraba do teito dixo ao seu parceiro:
– E logo, nós por que nos escondemos?
– Porque distraemos o humano...

© Frantz Ferentz, 2019

terça-feira, abril 30, 2019

KATKA E O VIRUS DO CHOCOLATE [+6 anos]


Resultado de imagen para chocolate virus

Érase a Katka que tivo un virus. Só era un e moi novo. O virus pretendía comportarse moi serio, como se el só fose todo un angazo. Por iso, o pequeno virus percorría as veas da Katka, a tentar dar a aparencia que centenares de virus ocupaban o seu corpo. Mais iso era a máis. O virus era moi novo e carecía de experiencia.
   Con todo, a Katka si sentiu que tiña un virus no corpo e pensou que caera doente. Non tiña unha aspirina á man, daquela tomou media onza de chocolate. Por algunha estraña razón, ela pensara que o chocolate lle funcionaría como remedio.
   O virus cheirou o chocolate a fundir no estómago da Katka da que estaba a tomar folgos na úvula da rapaza. Deixouse esvarar até o estómago. Nunca probara o chocolate, mais cheiraba delicioso.
   Desde ese día, o virus incomodou a Katka un bocadiño todos os días, de xeito que ela axiña tomaba chocolate. Axiña o virus acougaba. Que boa vida ía ter o virus para sempre. 
   Porén, unhas semanas máis tarde, unha tribo de bacterias achegouse do nariz da Katka. Axiña notaron o cheiriño delicioso que saía da rapariga. Elas non sabían que aquel recendo viña do chocolate, mais ían descubrilo logo.
   Aos poucos, a Katka comezou a tusir violentamente. Sentíase moi mal. As bacterias tencionaban ocupar o corpo da Katka, mais o virus non estaba pronto para partillar o chocolate con estraños, máis aínda con criaturas vindas de fóra. De seguida notou que as bacterias gustaban do chocolate, de modo que foi facendo trapazas para elas caer, unha tras outra. No final, deu atrapado todas as bacterias e comeu nelas envurulladas en chocolate.
   De repente, a Katka sentiuse moito mellor. Estaba certa que o chocolate era unha menciña fabulosa, de xeito que non parou de comer nel.
   Hoxe, o virus da Katka sofre de sobrepeso, mais non hai bacteria que ouse invadir o corpo da Katka por causa do chocolate.

© Frantz Ferentz, 2019